توکن‌سازی یا توکنیزه‌کردن (Tokenization)؛ با انواع توکن و توکن‌سازی آشنا شوید

انتقال ارزش و مالکیت از دلواپسی‌های همیشگی بشر بوده است؛ چراکه انسان‌ها همیشه در پی راهی بوده‌اند تا بتوانند ارزش و مالکیت را به امن‌ترین روش ممکن انتقال دهند و روشی برای اثبات اصالت کالا یا دارایی انتقال‌پذیر بیابند. در طول تاریخ، از روش‌ها و ابزارهای متفاوتی برای این انتقال و اثبات اصالت استفاده شده است که همیشه همگام با تحولات فناوری در حال دگرگونی بوده‌اند. یکی از نوآوری‌های این حوزه توکن‌سازی یا توکهمه‌کردن است.

در این مقاله، می‌خواهیم روش انتقال ارزش و مالکیت را معرفی کنیم. برای این منظور، نخست انواع توکن‌ها و دارایی‌های توکن‌سازی‌شدنی را بررسی می‌کنیم. بعد از‌آن، درباره مزایا و معایب توکهمه‌کردن سخن می‌گوییم و سرانجام، تعدادی از نمونه‌های توکن‌سازی در دنیای واقعی را بررسی می‌کنیم. پس تا انتهای مطلب همراه ما باشید.

توکهمه‌کردن چیست؟

اصطلاح Tokenization به پروسه تبدیل‌کردن یک دارایی یا حقوق مالکیت آن به واحد یا واحدهایی منحصربه‌فرد با نام توکن (Token) گفته می‌گردد. این اصطلاح در فارسی با برابر‌های متفاوتی از‌جمله توکهمه‌کردن و توکن‌سازی شناخته می‌گردد. شاید از‌لحاظ دستور زبان فارسی «توکنی‌سازی» برابر دقیق‌تری باشد؛ اما با‌توجه‌به کاربرد گسترده‌تر دو برابر پیشین، ما هم در این مطلب از آن‌ها استفاده کرده‌ایم.

در دنیای بلاک چین و ارزهای دیجیتال، با واژه توکن بسیار برخورد می‌کنیم. از دید فنی، توکن‌ها واحدهایی رمزنگاری‌شده در بلاک چین هستند که مثل گواه مالکیت بر دارایی‌های ملموس یا غیرملموس عمل می‌کنند. هر چیز دارای ارزش را می‌توان به توکن تبدیل یا به‌اصطلاح توکهمه کرد.

بیشتر بخوانید: توکن چیست و چه فرقی با کوین دارد؟

چرا توکن‌سازی می‌کنیم؟

از توکن‌ها برای انتقال مالکیت و پرداخت‌های الکترونیکی و انجام دیگر کارهای مالی می‌توان استفاده کرد. یکی از نمونه‌های این مبحث را می‌توان در پدیده توکن‌های غیرمثلی (NFT) دید که در یکی‌دو سال اخیر به نقل محافل ارزهای دیجیتال تبدیل شده است.

شاید شنیده باشید که هنرمند دیجیتال مشهور، بیپل (Beeple)، در سال ۲۰۲۱ یکی از آثار هنری خود را توکهمه کرد و در قالب NFT به قیمت ۶۹‌میلیون دلار فروخت. با رونق فناوری توکن‌سازی، تعدادی از شرکت‌ها هم سهام خود را توکهمه کردند تا خریدوفروش و نگه‌داری آن امن‌تر و آسان‌تر شود.

بیشتر بخوانید: توکن غیرمثلی (Non-fungible token) یا NFT چیست؟

توکن‌سازی در نخست به‌عنوان روشی برای امنیت داده اجرا شد که در آن، اطلاعات غیرحساس منحصربه‌فرد جایگزین اطلاعات حساس می‌شدند. توکن‌ها حاوی اطلاعات اصلی نیستند؛ بلکه مثل کلیدی برای دسترسی به این اطلاعات عمل می‌کنند.

کاربرد توکن‌ها این است که کاربران با دراختیار داشتن آن‌ها می‌توانند به داده اصلی که در جایی دیگر ذخیره شده است، دسترسی پیدا کنند. ویژگی این نوع ایمن‌سازی آن است که اگر کاربر به این توکن دسترسی نداشته باشد، نمی‌تواند آن را رمزگشایی کند و اطلاعات اصلی را ببیند. ازاین‌رو، توکهمه‌کردن می‌تواند برای انواع اطلاعات شخصی و اطلاعات تراکنش‌های مالی و دیگر اطلاعات حساس به‌کار رود.

اگر بخواهیم ساده بگوییم، توکن‌ها جایگزینی برای اطلاعات راجع به مالکیت دارایی‌های دیجیتال یا واقعی هستند و امنیت آن‌ها را تأمین می‌کنند و غیر از این ارزش یا کاربرد دیگری ندارند. در ارزهای دیجیتال، توکن‌ها به اطلاعات تراکنشی متصل هستند که روی دفتر‌کل غیرمتمرکز ذخیره شده است و آن را با نام بلاک چین می‌شناسیم. این سبب می‌گردد.مالکیت دارایی تضمین شود؛ چراکه تأیید تراکنش‌ها فقط با استفاده از اطلاعات بلاک چین میسراست.

انواع توکن‌سازی

توکن‌ها با قراردادهای هوشمند در بلاک چین ساخته می‌شوند و این امکان وجود دارد که آن‌ها را برای کاربردهای خاص برنامه‌نویسی کرد. در دنیای بلاک چین، انواع متفاوتی از توکن‌ها و روش‌های توکهمه‌کردن وجود دارد.

برای آشنایی با انواع متفاوت توکن‌سازی، باید ببینیم چه نوع توکن‌هایی در دنیای بلاک چین وجود دارند و چه نوع دارایی‌هایی را می‌توان توکهمه کرد. درادامه، تلاش کرده‌ایم که دسته‌بندی کاملی از انواع توکن‌ها را با‌‌توجه‌‌به ویژگی‌ها و کارکردهای آن‌ها عرضه کنیم.

چند نوع توکن وجود دارد؟

در یکی از تقسیم‌بندی‌ها، توکن‌ها را بر‌اساس کارکردشان و خدماتی که نمایندگی می‌کنند، می‌توان دسته‌بندی کرد.

توکن‌های اوراق بهادار (Security Token): در واکنش به افزایش دلواپسی‌های قانونی درباره بازار ارزهای دیجیتال به‌وجود آمدند. نهادهای تنظیم مقررات مثل کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) در پی آن بودند که حوزه ارزهای دیجیتال را با استفاده از اصطلاحاتی قانونمند کنند که با تعاریف قانونی موجود تعارضی نداشته باشد.

اوراق بهادار در اصطلاح شایع به ابزاری مالی گفته می‌گردد.که شرکت، صندوق، دولت یا هر نهاد قانونی دیگری صادر می‌کند و بیانگر مالکیت بر بدهی، سهم، امتیاز در مقابل توزیع اموال یا دیگر حقوق قانونی است. اوراق قرضه، اوراق بدون پشتوانه، برگه سهام و قراردادهای اختیار معامله نمونه‌هایی از اوراق بهادار هستند که معامله‌شدنی و انتقال‌دادنی به غیر هستند.

توکن‌های اوراق بهادار یا نسخه بلاک چینی اوراق بهادار سنتی یا ابزاری درون‌زنجیره‌ای هستند که همان کار اوراق بهادار دنیای واقعی را برای پروژه‌های بلاک چینی یا دارایی‌های دیجیتال می‌کنند. به‌بیان بهتر، توکن‌های اوراق بهادار از یک سو می‌توانند دارایی‌های موجود در دنیای واقعی را نمایندگی کنند و از طرفی کارکردی که اوراق بهادار در دنیای واقعی دارند، در دنیای بلاک چین شبیه‌سازی کنند.

ضمناً بخوانید: توکن اوراق بهادار (Security Token) چیست؟

توکن‌های پلتفرمی (Platform Tokens)

این توکن‌ها از ساختارهای بلاک چینی برای عرضه نرم‌افزارهای غیرمتمرکز برای کاربران متفاوت استفاده می‌کنند. توکن‌های پلتفرمی فقط درون پلتفرم خود کاربرد دارند و نمی‌توان از آن‌ها در بسترها و پروتکل‌های دیگر استفاده کرد. به عنوان نمونه، توکن یونی (UNI) توکن مخصوص صرافی غیرمتمرکز یونی سواپ (Uniswap) است که برای انجام کارهای متفاوت و پرداخت‌های درون این پلتفرم به‌کار می‌رود.

توکن‌های کاربردی (Utility Token)

برای دسترسی به محصولات یا خدمات در شبکه بلاک چین به‌کار می‌جریان. این توکن‌ها برای ساز و کار‌های اجماع در شبکه‌های بلاک چین، تسهیل عملیات فروشگاه‌های غیرمتمرکز، پرداخت کارمزد تراکنش و رأی‌گیری برای اعمال تغییرات جدید در (DAO) یا دیگر شبکه‌های متمرکز هم استفاده می‌شوند. برخلاف توکن‌های اوراق بهادار که در‌اصل برای اثبات حقوق مالکیت هستند، توکن‌های کاربردی بیشتر روی کاربردهای عملی تمرکز دارند. اغلب توکن‌های موجود در بلاک چین اتریوم از نوع توکن کاربردی هستند.

توکن‌های ارزی (Currency Token)

این توکن‌ها برای مبادله و پرداخت طراحی می‌شوند. تعدادی از توکن‌های ارزی مبتنی‌بر دارایی‌های پایه هستند؛ مثل استیبل کوین‌ها که ارزش خود را از ارزهای فیات یا کالاهای ذخیره ارزش مثل طلا می‌گیرند. این در حالی است که بیشتر توکن‌های ارزی به هیچ‌یک از دارایی‌های پایه‌ای متصل نیستند. ارزش این توکن‌ها به‌روشمستقیم با عرضه و تقاضا و مکانیسم توزیع و شبکه بلاک چین آن‌ها مرتبط است. توکن‌های ارزی همان‌طور‌که از نامشان مشخص است، مثل ارز به‌عنوان واسطه انتقال ارزش و مبادله عمل می‌کنند. بیت کوین و اتریوم و اغلب ارزهای دیجیتال از این نوع توکن‌ها هستند.

توکن‌های حاکمیتی (Governance Token)

برای اداره شبکه‌های بلاک چین و پروتکل‌های لایه‌دوم یا نرم‌افزارهای غیرمتمرکز به‌کار می‌جریان. تداوم رشد پروتکل‌های غیرمتمرکز ضرورت شفاف‌سازی پروسههای تصمیم‌گیری در این پروتکل‌ها را ضروری کرده است.

حاکمیت درون‌زنجیره‌ای به همه دارندگان توکن حاکمیتی یک پروتکل امکان می‌دهد که برای مدیریت آن سیستم همکاری و بحث و رأی‌گیری کنند. توکن‌های حاکمیتی موتور محرکه سیستم‌های رأی‌گیری مبتنی‌بر بلاک چین هستند. در هر شبکه‌ای که اداره آن مبتنی‌بر این ساز و کار باشد، دارندگان توکن‌های حاکمیتی از‌طریق این توکن‌ها حمایت یا مخالفت خود را درباره تغییرات پیشنهادی اعلام می‌کنند.

بیان این نکته ضروری است که علیرقم این دسته‌بندی، اینکه توکنی برای منظور خاصی طراحی شده باشد، بدینگونه نیست که کاربران نمی‌توانند از آن برای منظور دیگری استفاده کنند. برای نمونه، توکن‌های کاربردی برای سرمایه‌گذاری یا سوداگری طراحی نشده‌اند؛ اما اغلب کاربران این توکن‌ها را با این امید می‌خرند که ارزششان در طول زمان و با افزایش تقاضا برای محصولات و خدمات شبکه یا نهاد صادرکننده آن توکن افزایش یابد.

بیشتر بخوانید: توکن هواداری یا فن توکن (Fan Token)؛ تلاقی ورزش و سرگرمی با بلاک چین

تعویض‌پذیر/تعویض‌ناپذیر

توکن‌ها را از جنبه دیگری هم می‌توان دسته‌بندی کرد که به هویت تعویض‌پذیری یا تعویض‌ناپذیری آن‌ها مربوط می‌گردد. از این لحاظ، توکن‌ها در دو دسته مثلی (Fungible) و غیرمثلی (Non-Fungible) قرار می‌گیرند.

توکن‌های مثلی (Fungible Token) توکن‌هایی هستند که همه واحدهای آن‌ها ارزشی یکسان دارند و می‌توان آن‌ها را با یکدیگر معاوضه کرد. برای نمونه، یک بیت کوین با یک بیت کوین دیگر هیچ فرقی در ارزش ندارد و می‌توان آن‌ها را با‌هم تعویض کرد. درمقابل، توکن‌های غیرمثلی (Non-Fungible Token) یا NFTها توکن‌هایی منحصربه‌فرد هستند که هر‌یک از آن‌ها ارزش ویژه و تاریخچه خود را دارند؛ مثل NFTهای کریپتوکیتیز (Cryptokitties) که هر‌یک ارزش مفرقی دارند.

چه نوع دارایی‌هایی را می‌توان توکن‌سازی کرد؟

توکن‌سازی هم امکان سهم‌بندی مالکیت و هم گواه مالکیت را فراهم می‌کند؛ ازاین‌رو، دارایی‌های بی‌تعدادی از صندوق‌های سرمایه‌گذاری، اوراق قرضه، کالاهای متفاوت و املاک تا دارایی‌های متفرقه مثل تیم‌های ورزشی، اسب‌های مپیشینه، آثار هنری و حتی سلبریتی‌ها را می‌توان توکهمه کرد. همه چیزهایی که امکان توکهمه‌شدن دارند، در چهار دسته کلی قرار می‌گیرند که در‌ادامه، آن‌ها را با‌هم مرور می‌کنیم.

دارایی: دارایی به هر‌چیز باارزشی گفته می‌گردد.که امکان تبدیل‌شدن به پول نقد را دارد. دارایی خود به دو دسته «شخصی» و «شرکتی» تقسیم می‌گردد. دارایی‌های شخصی اموال منقول و غیرمنقول را در بر گیرنده می‌شوند و دارایی‌های شرکتی دارایی‌هایی هستند که در ترازنامه شرکت‌ها ثبت می‌شوند.

سهام: سهام شرکت‌ها را هم می‌توان توکهمه کرد. درواقع، توکهمه‌کردن سهام همان انتقال سهام از شکل سنتی به بستر بلاک چین است؛ بدین‌شکل که هر توکن نماینده یک سهم می‌گردد.

صندوق سرمایه‌گذاری: سرمایه‌گذاران می‌توانند صندوق‌های سرمایه‌گذاری را توکهمه کنند؛ به‌روشی‌که هر توکن نماینده سهمی از صندوق باشد. هر سرمایه‌گذار توکن‌هایی به‌اندازه سهم خود دریافت می‌کند.

خدمات: شرکت‌ها می‌توانند برای جذب سرمایه و انجام کسب‌وکار، خدمات و کالا عرضه دهند. توکهمه‌کردن خدمات می‌تواند بدین‌صورت باشد که سرمایه‌گذاران برای خرید خدمات یا کالای شرکت عرضه‌کننده از توکن استفاده کنند.

مزایای توکن‌سازی

توکن‌سازی مزایای بسیاری دارد که می‌توان آن‌ها را به‌روشکلی در سه عنوان زیر دسته‌بندی کرد:

نقدینگی بیشتر

دارایی‌های توکهمه برای طیف گسترده‌تری از مخاطبان دسترس‌پذیر هستند و این نقدینگی آن‌ها را بیشتر می‌کند. در سرمایه‌گذاری‌هایی مثل آثار هنری و املاک که فروششان زمان‌بر و سخت‌تر است، افزایش نقدینگی سبب می‌گردد.که سرمایه‌گذاری‌های رقیب برجستهی معناداری در نقدینگی نداشته باشد.

دارایی‌های توکهمه را می‌توان به‌راحتی از‌طریق اینترنت مبادله و با توکن‌سازی مالکیت آن‌ها را سهم‌بندی و شراکتی کرد تا سرمایه‌گذارانی که کل یک دارایی را نمی‌توانند بخرند، به بخشی از آن بتوانند دسترسی داشته باشند. درنتیجه، توکن‌سازی هم به افزایش نقدینگی بازارهای موجود کمک و هم موقعیت‌های بیشتری برای سرمایه‌گذاران فراهم می‌کند.

تراکنش‌های سریع‌تر و ارزان‌تر

توکن‌های رمزنگاری به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهند تا واسطه‌هایی را از بازار حذف کنند که در پروسه سنتی مدیریت دارایی دخیل هستند. این کار هزینه نقل‌وانتقال و زمان لازم برای پردازش مبادلات را کاهش برجستهی می‌دهد و روشی کارآمدتر و کم‌هزینه‌تر برای انتقال ارزش به‌ارمغان می‌آورد. از این گذشته، ازآن‌‌جاکه توکن‌های رمزنگاری در شبکه بلاک چین هستند، در ۲۴ ساعت شبانه‌روز و در سراسر جهان می‌توان به آن‌ها دسترسی داشت.

شفافیت و اثبات‌پذیری

توکن‌های رمزنگاری روی بلاک چین قرار دارند و کاربران به‌راحتی می‌توانند منشأ توکن‌ها و تاریخچه تراکنش‌های راجع به آن‌ها را رهگیری و اثبات کنند. بلاک چین‌ها از‌لحاظ فنی به‌گونه‌ای هستند که تراکنش‌های ثبت‌شده روی آن‌ها تغییرپذیر نیستند و همه می‌توانند تاریخچه تراکنش‌ها را ببینند. این شفافیت سبب می‌گردد.که اصالت توکن‌ها تضمین‌شدنی باشد.

توکن‌های بلاک چینی امکان انتقال و ذخیره و راستی‌آزمایی ایمن اطلاعات و ارزش را فراهم می‌کنند. توکن‌سازی هم برای بخش خدمات مالی آورده‌های عظیمی دارد و هم برای سرمایه‌گذاران خُرد و افرادی که در بازارهای سنتی به تعدادی دارایی‌ها دسترسی ندارند.

مشکلات توکن‌سازی

یکی از مشکلات توکن‌سازی که درواقع از مشکلات کلی در فضای ارزهای دیجیتال و بلاک چین به‌حساب می‌آید، به قانون‌گذاری مربوط می‌گردد. ازآن‌جاکه کشورهای متفاوت در پی قانون‌گذاری در این حوزه جدید هستند، پروژه‌های بلاک چینی که از توکن استفاده می‌کنند، شاید با موانع قانونی روبرو شوند. تعدادی از توکن‌ها از ویژگی‌های عمومی اوراق بهادار برخوردارند؛ اما از قوانین راجع به این ابزارهای مالی پیروی نمی‌کنند.

کشورهای متفاوت برای قانون‌گذاری در این عرصه رویکردهای مفرقی در پیش گرفته‌اند. در‌حالی‌که تعدادی از کشورها تنظیم مقررات در حوزه ارزهای دیجیتال را به‌گونه‌ای پیش می‌برند که مرغبت رشد آن باشند، کشورهای دیگر رویکرد سخت‌گیرانه‌تری اتخاذ کرده‌اند تا از مشکلات بعدی جلوگیری کنند. به عنوان نمونه، کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا می‌خواهد انواع ویژه‌ای از توکن‌ها را به‌عنوان اوراق بهادار طبقه‌بندی کند. این کار راه را برای نظارت نهادی بیرونی در این پروژه‌ها باز می‌کند و این می‌تواند با هویت غیرمتمرکز بلاک چین‌ها در تضاد باشد.

مشکل دیگر توکن‌سازی که آن هم به قانون‌گذاری مربوط می‌گردد. نگرانی نهادهای تنظیم مقررات از نحوه اتصال توکن‌ها به دارایی‌های پایه است. خیال کنید که هزاران سرمایه‌گذاران گمنام مالک اشتراکی هتلی توکهمه باشند. حال چگونه اشخاصِ مسئول امور هتل را می‌توان شناسایی کرد؟ اگر ذخایر طلای پشتوانه یک توکن متصل به طلا گم یا دزدیده شود، چه اتفاقی می‌افتد؟ به‌بیان بهتر، توکهمه‌کردن دارایی‌های فیزیکی احتمالاً به مقداری تمرکزگرایی و دخالت اشخاص ثالث نیاز دارد.

بدون تردید برای عمومی‌شدن استفاده از توکن در بین مردم و صنایع متفاوت، قانون‌گذاری در این حوزه باید به بلوغ بیشتری برسد. دادگاه‌ها برای رسیدگی به پجریانه‌هایی که در نقطه تلاقی بلاک چین و امور مالی سنتی هستند، به قواعد تعریف‌شده نیاز دارند. اغلب سرمایه‌گذاران خواهان حمایت‌های مشخص هستند و در‌صورت روبروه با شرایطی که هنوز در قراردادهای هوشمند ثبت‌شدنی نیست، می‌خواهند امکان رجوع به دادگاه داشته باشند.

توکهمه‌کردن در دنیای واقعی چه کاربردی دارد؟

در گذشته گفتیم که در پروسه توکن‌سازی، مالکیت دارایی‌های دیجیتال یا فیزیکی به توکن بلاک چینی تبدیل می‌گردد.و از این طریق، نقل‌وانتقال این دارایی‌ها سریع‌تر و ارزان‌تر و شفاف‌تر می‌گردد. در‌ادامه، تعدادی از نمونه‌های توکهمه‌کردن در دنیای واقعی را مرور می‌کنیم تا کاربرد آن روشن‌تر شود.

فلزات گران‌بها

یکی از کاربردهای توکن‌سازی در دنیای واقعی به فلزات گران‌بها مربوط می‌گردد. به عنوان نمونه، قرن‌هاست که طلا وظیفه دارایی ارزشمند و ابزار سرمایه‌گذاری را ایفا کرده است؛ اما انتقال و ذخیره‌سازی آن پیچیدگی‌های بسیاری دارد. از این گذشته، بخش بزرگی از عرضه طلای جهان تحت مالکیت بانک‌های مرکزی است که آن را به‌عنوان ذخیره نگه‌داری می‌کنند.

با‌توجه‌به نقدینگی ناچیز بازار فلزات گران‌بها، توکن‌سازی فلزاتی مثل طلا می‌تواند کاربردهای زیادی برای آن‌ها ایجاد کند. یکی از موانع ورود به بازار فلزات گران‌بها این است که نیازمند سرمایه اولیه بسیار زیادی است. ضمناً، مقررات سخت‌گیرانه بین‌المللی خواهان آن است که این نوع فلزات در سراسر زنجیره تأمین، از مرحله تولید تا مصرف، ردیابی‌شدنی باشند.

توکن‌سازی این مشکلات را حل می‌کند. با توکهمه‌کردن فلزات گران‌بها، هم می‌توان آن‌ها را به واحدهای کوچک و ارزان تقسیم کرد و هم می‌توان همه تراکنش‌ها را در بلاک چین ثبت کرد. بدین‌ترتیب، علیرقم سرمایه‌گذاران خُرد در این بازار نقدینگی آن افزایش می‌یابد و نقل‌وانتقالات آن کاملاً شفاف و ردیابی‌شدنی می‌گردد.

توکن‌سازی برای املاک و مستغلات

حوزه املاک یکی دیگر از عرصه‌های مناسب برای توکن‌سازی است. با توکهمه‌کردن املاک می‌توان آن‌ها را به سهم‌های کوچکی تقسیم کرد که خریدش در توان همه باشد. ضمناً، ازآن‌جاکه توکن‌ها برنامه‌نویسی‌شدنی هستند، با توکن‌سازی از اِعمال قوانین و مقررات راجع به املاک در خریدوفروش این توکن‌ها می‌توان مطمئن شد.

حمل‌ونقل

صنعت حمل‌ونقل به‌شدت به بارنامه به‌عنوان روشی برای صدور گواه مالکیت وابسته است. تأخیر در ارسال بار یا سختی بازپس‌گیری کالا در‌صورت مفقودی بارنامه از معضلات شایع در این حوزه هستند. شرکت کارگو اکس (CargoX) با استفاده از روش توکن‌سازی مشکلات موجود در حمل‌ونقل سنتی را حل کرده است.

این شرکت سیستمی عمومی به نام بارنامه هوشمند (Smart Bill of Lading) را روی بلاک چین اتریوم طراحی کرده است که از روش توکن‌سازی برای صدور بارنامه استفاده می‌کند. صاحبان بار می‌توانند با استفاده از نرم‌افزار این شرکت بارنامه صادر کنند. بعد از‌آن، این بارنامه را حمل‌کننده به صادرکننده ارسال و صادرکننده بعد از دریافت پول از واردکننده بارنامه را به او منتقل می‌کند. واردکننده هم با استفاده از این بارنامه توکهمه مالکیت خود را بر بار مدنظر اثبات می‌کند و آن را از حمل‌کننده تحویل می‌گیرد.

توکن‌سازی هنر و اقلام کلکسیونی

در گذشته درباره توکن‌های غیرمثلی یا NFTها صحبت کردیم. شهرت NFTها در یکی‌دو سال گذشته از جامعه ارزهای دیجیتال به میان کلکسیون‌داران و بازیگران و ورزش‌کاران مشهور پیشرفت یافته است. توکن‌های غیرمثلی برای توکهمه‌کردن دارایی‌هایی به‌کار می‌جریان که منحصربه‌فرد هستند و نمی‌توان آن‌ها را به واحدهای کوچک‌تری تقسیم کرد.

هنر دیجیتال یکی از رشته‌های مشهوری است که پیوندی عمیق با توکن‌های غیرمثلی ایجاد کرده است. توکن‌های غیرمثلی خریدوفروش و اثبات اصالت آثار هنری را بسیار آسان کرده‌اند. مجموعه‌هایی مثل کریپتوپانکس (CryptoPunks) و بورد ایپ یات کلاب (Bored Ape Yacht Club) که حاوی هزاران تصویر نمادین و منحصربه‌فرد هستند، از نمونه‌های معروف توکن‌های غیرمثلی هستند.

جمع‌بندی

در این مطلب، گفتیم که چگونه توکن‌سازی دارایی‌های دیجیتال و واقعی و حقوق مالکیت را به توکن تبدیل می‌کند تا در کنار افزایش نقدینگی بازارهای متفاوت، نقل‌وانتقال این دارایی‌ها را شفاف و آسان کند. ضمناً، انواع توکن‌ها را از‌لحاظ کارکرد و ویژگی‌های هویتی‌شان بررسی کردیم. درادامه، مزایا و معایب توکهمه‌کردن دارایی‌ها و نمونه‌هایی از کاربرد توکن‌سازی در دنیای واقعی را مرور کردیم.

توکن‌سازی در حال ایجاد تحولی عمیق در چگونگی برخورد ما با دارایی‌های ارزشمند است. امروزه، به علت وجود فناوری بلاک چین می‌توانیم دارایی‌ها و خدمات را آسان‌تر و بهتر در دفتر‌کل غیرمتمرکز عرضه و ذخیره و از این طریق، دسترسی به دارایی‌ها را دمکراتیک و شفاف و ایمن کنیم.

باوجوداین، پیشرفت‌دهندگان بلاک چین و صنایعِ متمشتاق به استفاده از فناوری‌های جدید برای پیشرفت کاربردهای توکن‌سازی با مشکلات مهمی در حوزه قانون‌گذاری روبه‌رو هستند. خوشبختانه کشورهای زیادی به ظرفیت‌های بی‌مثل بلاک چین پی برده‌اند و رویکرد مثبتی را در برخورد با آن در پیش گرفته‌اند و همین موضوع از آینده‌ای روبه‌رشد برای توکن‌سازی نوید می‌دهد.